Gedicht bij het boek en cd De onvoltooiden van Paul Witteman.
Wat wij nu roemen als klassiek
Was ooit, nieuw in zijn soort
Zo hip, modern en zo uniek
Dat was nog nooit gehoord
Begaafd componist of zondagskind
Eenmaal beroemd en man van naam
Was men ten paleize goed gezind
Zo verkreeg hij wereldfaam
Daar kreeg zo’n geniaal portret
Alle ruimte om op zijn manier
Fuga, prelude en sonnet
Toe te vertrouwen aan papier
Maar meer dan eens werd zo’n arme man
Voordat hij ‘t slotakkoord had geschreven
Verlost uit zijn tijdelijk bestaan
En naar de eeuwigheid gedreven
Daar zaten weduwe en wezen
Niet enkel met een graf en zerk
Maar zo zul je hierna lezen
Ook nog met een onaf werk
Over menig onvoltooid lied
Gaat nu dit boek en cd
voor jou kreeg Zwarte Piet
Dit van een Witteman mee.
Dit gedicht is ingezonden door Klaas de Groot uit Jubbega |
